‘Schrijven was mijn redding’

Op zijn kantoor aan de Amsterdamse grachtengordel, ontmoet Mobiel journalist en schrijver Rudie Kagie. “Je bent vroeg!”, klinkt een stem bovenaan de steile, hoge trap. Kagie eet – met stokjes – nog even zijn sushi op. Dan is er koffie. ‘Koffie, espresso, cappuccino?’ Het Nespresso-apparaat doet zijn werk. De setting staat in schril contrast met de situatie van de jonge Rudie die met niet veel...

Tags: ,
read more

Niemandskinderen

De titel maakt al nieuwsgierig. De ondertitel geeft het één en ander prijs: ‘de gevolgen en verwerking van een onveilige jeugd’. Het boek is geschreven voor zowel (jong)volwassenen die als kind getraumatiseerd zijn als voor hulpverleners. Centraal staan volwassenen die als kind te maken kregen met ingrijpende gebeurtenissen als verwaarlozing, mishandeling en misbruik. De schrijfster spreekt van...

Tags: ,
read more

Hulp dicht bij huis

Worstelen met een nieuwe teamsamenstelling en gebrek aan kennis Paul werkte achttien jaar bij de Toegang van Bureau Jeugdzorg. Op 1 januari 2015 was er geen Bureau Jeugdzorg meer en kwam hij bij de gemeente terecht in een zogeheten Jeugd- en Gezinsteam (JGT). Dat was een hele omschakeling. Opeens waren er zeven nieuwe collega’s uit totaal verschillende organisaties binnen de jeugdhulpverlening...

Tags: , ,
read more

Oktober: pleegzorg in de spotlights

In oktober kan niemand om pleegzorg heen. Overal in Nederland steken pleegkinderen, pleegouders, pleegzorgbegeleiders en andere betrokkenen hun nek uit om aandacht te vragen voor pleegzorg; in de krant, op televisie, in spotjes, op social media of zomaar ergens in hun eigen gemeente. Ze werken er hard aan om bekendheid te geven aan de opvang van uithuisgeplaatste kinderen in een gezinssituatie....

Tags: ,
read more

Als instanties de grootste zorg zijn

Pim en Lotta stopten als officiële pleegouders Vijf jaar geleden stopten Pim en Lotta als pleegouders. Op papier dan, want zonder de officiële titel gingen ze gewoon door. Ze stapten niet uit het traject omdat ze de zorg voor hun pleegkinderen niet meer aankonden. Het was de oplopende frustratie rondom hulpverlenende instanties die hen opbrak. Vijftien jaar geleden begonnen ze vol goede moed....

Tags: ,
read more