Korte verhaaltjes ‘ingroeien’

Logeerkamer
Toen Jonathan (5) net bij ons was, sliep hij in ‘de logeerkamer’, zoals hij het zelf noemde. Na een tijdje had hij het over ‘mijn kamer’. Hij kwam toen zelf met ideeën om ‘zijn kamer’ anders in te richten.
In de keukenkast vond hij een plastic bord met vakjes. Heerlijk voor hem om de groente, het vlees of de vis, de aardappelen, pasta of rijst netjes van elkaar te scheiden. Hij bestempelde het als ‘zijn bord’. Zo nestelde Jonathan zich steeds meer in ons huis.
Pleegmoeder Marieke

Voeten
Ik was aan het koken en hoorde gegil en gelach uit de woonkamer. Onze dochter (toen 8) en onze pleegzoon Tom (toen 7) lagen allebei op hun rug op de bank, met hun kousenvoeten tegen elkaar aan in de lucht. Schaterend en gillend probeerden ze elkaars voeten weg te duwen. Dat hielden ze minutenlang vol. Sindsdien klonk het regelmatig: “Zullen we voetje vechten?” In de loop der jaren groeiden hun voeten, maar die wisten elkaar altijd te vinden voor een ‘voetengevecht’.
Pleegmoeder Sarah

Koffertje
Ik weet nog dat Nadja (3) binnenkwam met een koffertje in haar hand. Ze zette het koffertje in de gang, trok haar jas uit en zei “Zo, nu kom ik hier wonen.”
Pleegmoeder Marjan

Handdoek
We waren op het strand. Nadja was met mijn man in zee geweest en kwam naar me toe lopen. Ik zat op het zand en hield een handdoek voor haar op. Zij en ik wikkelden haar daar lekker in en zo kwam ze bij mij op schoot te zitten. Toen zei ze: “En nu denken alle mensen dat ik jouw kindje ben!”
Pleegmoeder Marjan

Makreel
We aten kippensoep tussen de middag, want we hadden van de pleegzorgbegeleider begrepen dat dat het lievelingskostje van Jessica was. Toen ik haar later ophaalde van de peuterspeelzaal bleef Jessica bij de viskraam staan. Ze vertelde dat ze ook van een broodje makreel hield. Ik had dat nog nooit gegeten, maar wilde het wel een keer proberen. Heerlijk! Sindsdien verwenden we onszelf regelmatig met een broodje makreel tussen de middag.
Pleegmoeder Ina

Man
Benthe (2) moest niet veel van mannen hebben. Ze liet zich dus niet graag helpen door mijn man en keek hem ontzettend boos aan als hij haar bijvoorbeeld met haar schoenen wilde helpen. Hij drong niet aan. Benthe zag hoe hij onze dochter (4) wel hielp en dat dat normaal was en vanzelf ging. Zo wende ze langzamerhand aan een pleegvader, die er gewoon was en meedeed en na verloop van tijd werd hij niet meer geweerd.
Pleegmoeder Suzanne

Slapen
Onze pleegdochter was bijna een jaar toen ze bij ons kwam. Ze kon langdurig huilen in haar bedje. Als we haar oppakten en achter ons op de bank legden, sliep ze zo. We hebben toen een campingbedje naast ons bed gezet. Als ze onrustig was, gaven we haar een aai over de bol en sliep ze verder. Later hoorden we dat ze verschillende keren ’s morgens was gevonden in een uitgaansgelegenheid. De ouders waren zonder haar vertrokken. Ook was ze duidelijk gewend aan een lawaaierige omgeving.
Pleegvader Karel

Meer informatie?
In dit thema stonden we stil bij het proces van ingroeien in een pleeggezin of een gezinshuis.
Graag wijzen we je ook op de website van Mijn Backpack: www.mijnbackpack.com.Hier kun je lezen hoe je een pleegkind kunt helpen bij het ingroeien in een ander gezin. In Mobiel nummer 4 van 2012 verscheen hierover een artikel van Liliane Waanders, getiteld ‘Eend en ik’.
Op www.wennenineenpleeggezin.nlvind je informatie over dit onderwerp vanuit verschillende invalshoeken: de pleegouder, het pleegkind, het kind van pleegouders, de ouder en de professional.


Tags: , ,