Op bezoek

Als het even kan, ga ik voor een gesprek naar een gezin toe. Bij pleegouders, maar ook bij ouders. Een bezoekje geeft zoveel meer informatie dan wanneer je elkaar op kantoor spreekt. Dus ga ik aan het eind van mijn werkdag op bezoek bij de moeder van Ian om de nieuwe bezoekregeling te bespreken.

Bij binnenkomst word ik welkom geheten door vier honden. Drie kleine keffertjes en een grote Labrador. De moeder van Ian staat in de keuken. “Kom verder”, schreeuwt ze over het gekef heen. “Ik maak dit even af.” De drie kleine honden blaffen tot ze in een ruimte naast de woonkamer worden ingesloten. Mijn oren komen tot rust. De moeder van Ian nodigt mij uit om op de bank te gaan zitten. Die ziet er niet echt schoon uit, maar ik wil niet onbeleefd zijn. De grote hond nestelt zich tegen mij aan. “Hij doet niets, hoor.” De hond kijkt mij vriendelijk aan om dat te bevestigen.

Het huis is een rommeltje. De aanwezigheid van de honden kun je niet alleen ruiken, maar er liggen ook overal haren. In het vloerkleed zit een vlek en in de keuken wordt vaker gekookt dan afgewassen. “Wil je wat drinken?” Ik aarzel. “Doe maar een kopje thee.” Dan krijg ik in ieder geval gekookt water.

Als we alles besproken hebben, vertrek ik weer. Voor ik de auto in stap, klop ik mijn kleren nog een keer af. De volgende keer misschien toch maar een gesprek op kantoor.

 


Tags: ,