‘Opa, doe je mee?’

Je leven draait door

Joke (10) en Bernard (13) vinden het spannend, maar ook wel leuk dat ik een spel kom spelen. En als blijkt dat er ook nog een verhaal in een pleegzorgblad over wordt geschreven is het helemaal “wauw”. Ze willen direct beginnen. “Opa, doe je mee?”

Joke en Bernard wonen bij de ouders van hun vader. Opa en oma waren altijd een plek waar ze veel kwamen en waar ze logeerden als er thuis ruzie was. Nu is het logeren pleegzorg geworden, want het lukt zowel hun vader als hun moeder niet om goed voor hen te zorgen. De medewerkster van Bureau Jeugdzorg heeft gezegd dat ze het komende jaar bij opa en oma blijven.

Er is verwarring over het spel dat ik heb meegenomen. Ik leg uit dat het ‘Je leven draait door’ heet en daarom dus maar door en door gaat. Ze spreken af dat ieder vijf keer mag gooien en dan kijken ze hoe laat het is. Joke is de jongste, zij mag zeggen met welke vraag we beginnen. Fronsend leest ze de verschillende vragen. “Graag voor de kerst nog, Joke”, moppert Bernard. Ze kijkt hem boos aan en wijst dan op een plaatje. “Deze, die tekening lijkt op mama.”

Wie of wat mis ik het meest? is de vraag die bij dat plaatje hoort. “Mama”, zegt Joke direct. “Ik vind jou ook lief hoor” en ze legt een hand op de arm van haar opa. “Maar ik mis mama.” Opa glimlacht terug. “Dat weet ik wel en dat vind ik niet erg hoor. Zal ik gooien?” Joke knikt en opa gooit een vier, waarmee de pion op een leeg vakje terecht kom. “Nou, daar kom ik mooi mee weg”, zegt hij en geeft Bernard de dobbelsteen. Die gooit een twee. Hoe verliep de kennismaking in het pleeggezin? Bernard lacht. “Nou, dat weet ik niet meer. Toen was ik nog heel klein.” “Tsja, als je die vraag letterlijk neemt, dan ben je hier huilend naar binnengebracht”, zegt opa. Joke moet nu ook lachen. “Dat is niet veel veranderd dan.” Bernard schopt Joke onder tafel. “Ophouden”, zegt opa en hij geeft Joke de dobbelsteen.

Zo dans ik op mijn lievelingsmuziek is het vakje dat wordt gegooid. “Wacht, dan pak ik mijn cd”, roept Joke. Bernard rolt met zijn ogen. “Zullen wij dan even wat drinken pakken, opa?” “Goed plan.” Opa en Joke zijn ongeveer tegelijkertijd terug en al snel klinkt er muziek. Joke maakt er een hele show van. Bernard glimlacht naar mij, drinkt van zijn limonade en zit de show uit. “Nou zo”, zegt Joke met een bezweet voorhoofd als ze weer aan tafel komt.

“Zal ik maar weer eens rollen?” stelt opa voor en hij gooit een zes. Ben je weleens in de rechtbank geweest? “Ja, een paar keer zelfs”, zegt opa. “Voor jullie, maar ook voor mezelf.” “Heb jij in de gevangenis gezeten?” vraagt Joke met grote ogen. “Nee hoor”, stelt opa haar gerust. “Maar ik was het niet eens met een boete. En dan moet je ook bij de rechter komen.” “Hmm, dat wist ik niet”, zegt Joke. “En toen?” “Ik hoefde niet naar de gevangenis, maar hoefde ook niet te betalen”, glimlacht opa. “Het lijkt wel monopoly”, zegt Bernard. “Nou, ik ga gooien hoor.”

Hij komt op de vraag Welk eten maakt mijn (pleeg)­ouder het lekkerst? “Jij niet, opa”, zegt Bernard, “ik vind de macaroni van oma het lekkerste.” “Nou ja, ik kan best een ei bakken als het moet”, verdedigt opa zich. “Ja, ja”, zegt Joke plagerig en ze pakt de dobbelsteen.

Wat was/is mijn lievelingsvak op school? “Toneel”, zegt Joke stellig. Bernard vindt dat geen schoolvak. “Dan taal”, zegt Joke. “Wat vind jij een leuk vak, Bernard?” vraag ik. ‘Hmm, weet ik nog niet. Ik zit net op een nieuwe school. Wiskunde, denk ik.” Opa gooit vervolgens het vakje Ik zing mijn leukste lied. “Dit heb ik weer”, zegt opa, maar hij zet toch een lied in. De kinderen gieren het uit. “Opa kan helemaal niet zingen”, vertrouwt Joke mij ten overvloede toe.

Ga ik weleens op bezoek bij familie? “Ja”, zeggen beide kinderen. “Hoewel, papa komt hier op bezoek. Mama zien we bij Bureau Jeugdzorg, op woensdagmiddag”, zegt Bernard. “Maar eigenlijk zijn we altijd bij familie op bezoek, we wonen bij opa en oma”, zegt Joke en ze kijkt haar opa aan. “Ja, dat klopt”, zegt hij. “En hier zien jullie je tante ook regelmatig. Het enige dat lastig is, is het contact met je moeders kant van de familie. Dan kan ik niet zomaar met jullie mee, dus dat kan alleen als we iets weten te regelen.” Het is even stil en zwijgend pakt Joke de dobbelsteen op. Na vijf keer rollen met de dobbelstenen is het nog niet zo laat. Over twintig minuten gaan ze pas aan tafel. Ze besluiten om ieder nog één keer te gooien, omdat het wel een leuk spelletje is.

Samen met Maya Lievegoed en tekenares Judith Zijtregtop heeft Mobiel het spel ‘Je leven draait door’ gemaakt. Het is een soort ganzenbordspel met vragen over het dagelijkse pleegzorgleven. Wil je het spel zelf spelen? www.bijonspleegzorg.nl/2016/12/je-leven-draait-door

 


Tags: ,