Het leven is een cirkel

Ik begon mijn carrière in de tijd dat er wel al computers werden gebruikt, maar de dossiers nog van papier waren. Het was de periode waarin er niet meer over, maar met ‘de cliënt’ werd gesproken. De nadruk lag op de regelmaat van het overleg. Als je een verslag te laat had gemaakt, kreeg je strafpunten.

Na verloop van tijd kwam de focus te liggen op het ondertekenen van verslagen. Een vermelding dat (pleeg)ouders het verslag gelezen hadden, voldeed niet meer. Daar was immers gemakkelijk mee te frauderen. Dus was een verslag pas een verslag, als er een handtekening onder stond. Die regel werd overigens met terugwerkende kracht ingevoerd, dus alle oude verslagen moesten opnieuw worden gelezen en ondertekend.

De techniek schreed voort. Alle gelezen en getekende verslagen werden gescand en digitaal opgeborgen. De onder­tekende papieren verdwenen in de versnipperaar. Het werd steeds gemakkelijker om tijdens de bespreking op een laptop mee te schrijven. Vanwege de handtekeningen werd het verslag uitgeprint na een bespreking, ondertekend, daarna weer gescand en de print werd weer versnipperd.

Inmiddels zijn we weer een digitale stap verder. De verslagen worden nu zowel digitaal gemaakt als direct verstuurd. Daar kun je moeilijk een handtekening onder plaatsen, zal iemand gedacht hebben. Dus hoef je enkel nog maar een vinkje te zetten bij ‘verslag gelezen door (pleeg)ouders’. Net als vroeger. Nu de werkdruk nog wat opvoeren en dan hoeven we ook niet zo regelmatig meer een bespreking te houden.


Tags: ,