PleegWijzer bestaat tien jaar

Wat een warm welkom voor de pleeg­gezinnen uit Groningen en Drenthe die op 17 september de jubileumbijeen­komst van Stichting PleegWijzer in Assen be­zochten. De rode loper lag uit en ernaast stonden tafels met vazen met bloemen in allerlei kleuren. In de hal van de moderne middelbare school stond koffie met gebak klaar. Geen standaardopening bij deze bijeenkomst, maar een sprankelend op­treden van een goochelaar. Hij jong­leerde met ballen, ‘zoals pleegouders ook geacht worden te doen’, en ver­toonde verbazingwekkende kunsten, waar het publiek bij betrokken werd.

De 75 (pleeg)kinderen verheugden zich al op de workshop jongleren die de goochelaar zou geven. De 115 volwassenen gingen uiteen in workshops. Die varieerden van serieus (Richtlijnen jeugdhulp en jeugdbescherming, buurtgezinnen) tot ontspannend (sieraden maken, samen zingen) of zelfs verwennend (stoelmassage, behandeling bij een schoonheidsspecialiste).

Richtlijnen en pleegouders
Karlijn Stals, orthopedagoog en projectleider bij het Neder­lands Jeugdinstituut verzorgde een workshop over de Richtlijnen jeugdhulp en jeugdbescherming. Ze vertelde dat die zijn opgesteld op basis van wetenschap, praktijkkennis van professionals en ervaringskennis van cliënten. De richtlijnen geven de hulpverlener onderbouwde aan­bevelingen voor zijn handelen, waarna hulpverlener en cliënt samen beslissen over de best passende hulp. Bij pleegzorg gaat het dan om het geven van handvatten voor het begeleiden van de pleegzorgplaatsing, het stimuleren van de ontwikkeling van het pleegkind en het voorkomen van een afgebroken plaatsing.

In de workshop kwamen pleegouders met vragen en opmerkingen als: “Wat hebben wij hier aan? Voor werkers is het een baan, voor ons is het ons leven.” En: “Professionals kunnen het mooi formuleren, maar in de praktijk loopt het niet zo gesmeerd.” Stals reageerde: “Bij het opstellen van de richtlijnen zijn pleegouders betrokken geweest en in elke richtlijn is expliciet opgenomen dat er sprake moet zijn van ‘gedeelde besluitvorming’. U kunt uw pleegzorgwerker daar dus zeker op aanspreken.” Een ervaren pleegmoeder zegt: “Dat zou ik niet durven. Zoiets wordt beschouwd als het opzetten van een grote mond. Of ze denken dat je er emotioneel teveel bij betrokken bent geraakt.” Stals: “Ik hoor jullie ontevredenheid over hoe het gaat. Ik hoop dat dat toch be­spreekbaar is, hetzij direct, hetzij via Stichting Pleeg­Wijzer.”

In gesprek met de aftredende voorzitter
Han Post nam afscheid van Stichting PleegWijzer. Hij is al twintig jaar pleegvader en was vijf jaar voorzitter van de stichting. Hij vindt dat een belangenorganisatie, zoals Stichting PleegWijzer, zeker nodig is. Post: “We hebben een luisterend oor voor mensen die ergens mee zitten en bemiddelen zo nodig tussen pleeggezin en organisatie. Komt het tot een echt conflict, dan kunnen we het pleeg­gezin bijstaan, tot aan de rechtszaal toe. Anderzijds kunnen pleegouders ook wel eens onredelijk zijn. Dan helpt een gesprek met onze stichting om het meningsverschil naar redelijke proporties terug te brengen.”

In gesprek met de nieuwe voorzitter
Nienke Peters is de nieuwe voorzitter. Wat haar zorgen baart, is het feit dat teveel pleegzorgwerkers overstappen naar een andere organisatie, met name vanwege het management. “Vaak zijn de minder geliefde managers niet afkomstig uit de hulpverlening. Ze managen op geld en getallen.” Een ander punt van zorg zijn de klachten van pleegouders dat er te weinig naar hen wordt geluisterd, met name als het gaat om de omgang van het kind met zijn familie. Zelfs als het kind gezegd heeft niet te willen meewerken, blijft de omgangsregeling gehandhaafd. “En wij rijden wel weer”, is de veelgehoorde verzuchting van pleeg­ouders. Het gevolg is dat meer pleeggezinnen stoppen. Zij zeggen: “De ruis eromheen kost mij meer dan de zorg voor het kind.” Peters: “Hier gaan we de komende tijd aan werken.”

======
KADER
======

Stichting PleegWijzer
Stichting PleegWijzer is er voor pleeggezinnen in Groningen en Drenthe en biedt hun de mogelijkheid tot onderlinge verbinding, versterking en ondersteuning. De bestuursleden zijn ervaren pleeg­ouders en ieder is deskundig op een eigen, specifiek terrein. De coördinator/beleidsmedewerker is het aanspreekpunt en zorgt voor professionele en praktische ondersteuning. Pleegouders kunnen over alles bellen, mailen of langskomen.

Dat de stichting als belangenbehartiger haar plaats in pleegzorgland in Groningen en Drenthe heeft verworven, mag blijken uit het feit dat ze betaald wordt door de gezamenlijke gemeenten van die provincies. Voor het jubileumfeest is extra geld aangevraagd en verkregen.

Sinds enkele jaren beschikt de stichting over de adressenbestanden van alle pleegzorgorganisaties in de regio. Zo kan de stichting alle pleegouders in Drenthe en Groningen (circa 1100) direct berichten over hun activiteiten. Thema-avonden worden tegenwoordig gezamen­lijk met de pleegzorgorganisaties georganiseerd. Verder zijn er op wel negen plaatsen koffiecontactgroepen, ‘waar pleegouders gewoon kunnen zeggen wat ze denken’. De stichting vindt het ook belangrijk om activiteiten te organiseren voor eigen kinderen van pleegouders.

www.pleegwijzer.nl

 

 


Tags: ,