Assepoester

Welk meisje droomt er niet van om deel uit te maken van een sprookje? Het overkwam de nu 16-jarige Mariska. Ze kwam bij ons in de crisisopvang en die is inmiddels met enkele maanden verlengd. Mariska woonde bij haar moeder en werd als jong meisje uit huis geplaatst. Ze woonde jaren in verschillende groepen, maar in 2010 mocht ze bij haar vader en zijn vriendin gaan wonen. Daar begon het sprookje. Alleen kreeg Mariska niet de rol van prinses, maar die van Assepoester. Ze werd vernederd, uitgescholden, achtergesteld en mishandeld door haar grote, boze stiefmoeder en haar twee stiefzussen. En vader? Die liet het allemaal gebeuren.

De stiefzussen hadden mooi lang haar. Mariska moest een kort koppie, “omdat dat makkelijk is.” Bij ons vroeg ze hoeveel boterhammen ze mee mocht nemen naar school. Van haar stiefmoeder kreeg ze ‘s ochtends maar één boterham, “omdat het anders te duur werd.” Pasgeleden vroeg Mariska me of ik het niet irritant vond dat ze zoveel praatte en vragen stelde. Van haar stiefmoeder mocht dat namelijk niet. Dan werd ze buiten gezet.

De trauma’s hebben zich voor Mariska opgestapeld in de loop der jaren. Sinds een aantal weken zien we haar opleven, zelfvertrouwen tanken, zelfs vrolijk en gezellig worden.

De meeste sprookjes lopen goed af, óók dat van Assepoester. Nu is het maar te hopen dat de scenarioschrijvers van Jeugdzorg ook een happy end verzinnen voor Mariska, want dat verdient ze. Bij ons mag ze tot die tijd een prinses zijn.

Stephan


Tags: ,