Fulltime vrijwilligerswerk

In mijn vrijwilligerswerk voor de wijkkrant in mijn woonplaats, interview ik voor elke aflevering een bewoner van onze wijk over zijn of haar vrijwilligerswerk. Elke keer ben ik weer onder de indruk van de gedrevenheid waarmee mensen zich inzetten voor anderen. De taken die ze oppakken zijn heel verschillend. Zoals een vrouw die al jaren in de bijstand zit en trouw vier ochtenden in de week naar een verzorgingshuis gaat. Samen met een professional zorgt ze ervoor dat het daar gezellig is en dat de bewoners het naar hun zin hebben. Ze schenkt koffie, bakt soms pannenkoeken, dekt de tafel voor de lunch en doet daar de boodschappen voor.

Iemand anders waakt gemiddeld een nacht per week bij mensen die aan de laatste periode van hun leven begonnen zijn en graag thuis willen sterven. Zo ontlast ze de familie. Soms is er geen familie en zelfs nauwelijks een netwerk, waardoor de grootste wens om thuis te overlijden niet ingewilligd zou kunnen worden. Dankzij deze vrijwilligers kan dat wel.

Soms is het werk minder intensief, maar zelfs dan proef je het enthousiasme, bijvoorbeeld bij iemand die zorgt voor de inhoud van een clubkrant. Zonder klagen plakt hij tot slot de postzegels op ‘zijn’ krant en gaat daarna met een grote boodschappentas naar het postkantoor om de 400 exemplaren eigenhandig op de bus te doen.

Nog veel meer ben ik onder de indruk van pleegouders, die zich niet een paar ochtenden of een nacht per week, maar fulltime inzetten voor hun pleegkind. Kinderen zijn kwetsbaar, een uithuisgeplaatst kind is extra kwetsbaar. Door een pleegkind in huis te nemen, maakt de pleegouder zich ook kwetsbaar.

Want klikt het? Komt jouw liefde aan bij het kind? Kunnen je eigen kinderen met de veranderde situatie omgaan en hoe snel lukt dat bij jezelf? Na een drukke ochtend of een doorwaakte nacht kun je niet de deur achter je dichtslaan en de zorg aan een ander overlaten.

Pleegzorg is fulltime vrijwilligerswerk. Daarom verdienen pleegouders  alle steun die ze nodig hebben.

 


Tags: ,