Lekker praten

Met een groepje pleegouders komen we een keer in de zes weken bij elkaar om onze ervaringen uit te wisselen. Het is heerlijk om vrijuit te kunnen praten en er van alles uit te gooien, zonder dat je je hoeft te verontschuldigen: we vinden onze pleegkinderen echt leuk en we genieten van hun opvoeding en alles wat daarbij hoort, maar soms…

Jetty vertelt dat ze bezig is met de overgang naar pleegzorgvoogdij. Ze voert met haar pleegzorgwerker overleg over
de ‘gewenste’ intensiteit van de begeleiding. In ons groepje verzucht Jetty: “Heerlijk, minder begeleiding. Ik heb al zo vaak aan een begeleider moeten uitleggen hoe Daniëlle in elkaar zit en reageert.”

“Nou ja”, nuanceert ze, “net alsof ik iedere maand een andere begeleider had. Deze heb ik al drie maanden en die daarvoor een half jaar. Afwezigheid vanwege zwangerschap mag je iemand ook niet kwalijk nemen.” Voor ze de op­somming af kan maken schieten we in de lach: nee, niet iedere maand een andere begeleider, maar wel teveel verschillende.

“Wat ook nog kan”, zegt een andere pleegmoeder, “is dat je pleegzorgwerker een andere taak krijgt en het dan te druk heeft om jouw gezin te begeleiden. Ik ben zelf in de wacht gezet: geen begeleiding gedurende een half jaar. Ik heb er zelfs voor moeten tekenen.” Zij heeft een bewerkelijk gezin, waarin drie pleegkinderen begeleid werden door deze pleegzorgwerker.

Vindt ze het erg? “Ach nee, lekker rustig.”


Tags: ,