Ruimte in mijn hart

Een dag als pleeggezinbegeleider is iedere keer anders. Soms met leuke gesprekken die me energie geven, maar ook met moeilijke gesprekken. Zo begin ik de dag bij Floortje van bijna tien. Het meisje mag thuisblijven van school, omdat de gezinsvoogd en ik met haar komen praten over haar perspectief. Dit betekent dat er antwoord is op de vraag: waar woont Floortje de komende jaren? Na uit­gebreid onderzoek is duidelijk geworden dat Floortje hechtingsproblematiek heeft. De therapeut heeft Floortje uitgelegd dat zij het moeilijk vindt om zich te binden en mensen te vertrouwen. Vooral omdat ze zich zo’n zorgen maakt om haar moeder. Het hart van Floortje is helemaal vol met haar mama. Het hoofd van Floortje wil graag dat haar pleeg­ouders ook in haar hart zijn. Dit zorgt voor frictie tussen hoofd en hart: voor wie moet ik nu kiezen? Mag ik ook van mijn pleegmoeder houden, terwijl mama zo graag wil dat ik thuis kom wonen? Floortje laat me een tekening zien, waarop de therapeut via beeld heeft uitgelegd hoe loyaliteit werkt. Floortje zegt dat ze wel graag ruimte in haar hart wil hebben voor haar pleegouders, maar ze vindt het heel moeilijk. We vertellen Floortje en haar grotere zus dat de William Schrikker Groep besloten heeft dat de meiden niet teruggaan naar huis. Floortje geeft aan dat ze dit eigenlijk al wel had verwacht. De volgende dag zegt Floortje tegen haar pleegmoeder: “De ruimte in mijn hart voor jullie wordt langzaam iets groter. Ik mag nu ook van jou houden.”

Karin

 


Tags: ,